X
تبلیغات
زولا

بسم الله الرحمن الرحیم

با توجه به این که چند سالی است اکثر مساجد با پیروی و تقلید کورکورانه، شب رحلت جانسوز حضرت رسول و امام حسن مجتبی علیهم السلام ، که شب اندوه اهل زمین و آسمان است را شب تجلیل و بزرگداشت از نوحه خوانان و سینه زنان قرار داده اند، و با توجه به این که دین اسلام دین عقل است و اندیشیدن، اختیار، قدرت تجزیه و تحلیل و تشخیص، وجدان و انصاف از مختصات انسان می باشد - لطفا نظرات ارزشمند خود را جهت اصلاح این موضوع و تبیین دقیق جایگاه تجلیل و بزرگداشت بیان فرمایید. 

 

- آیا پسندیده تر این نیست که برگزاری مراسم تجلیل و بزرگداشتِ نوحه خوانان و سینه زنان، در شب میلاد پیامبر که هفده شب بعد از پایان ماه صفر می باشد و شب جشن و سرور همه ی اهل عالم است و با موضوع تجلیل و بزرگداشت هم سنخیت دارد، در یکی از سالن های مخصوص برگزاری همایش ها و بزرگداشت های شهر بوشهر با حضور همه ی اقشار، برگزار شود؟

 

- آیا تجلیل و بزرگداشت یک فرد یا افرادی در شبی که به طور خاص متعلق به شخصیت های اول عالم است و مردم به طور ویژه برای شرکت در مراسم عزای این بزرگواران به مساجد و حسینیه ها می آیند، تحت الشعاع قرار دادن مجلس اندوه و عزای این بزرگواران نیست؟ آیا این عمل (تجلیل) با فلسفه ی عزاداری اهل بیت علیهم السلام در تضاد نیست؟ آیا اذهان عموم، درگیر مسائل حاشیه ای ی این گونه تجلیل های بی موقع نمی شود؟ آیا اساساً مجلس تجلیل و بزرگداشت، هر چند برای کسانی که برای اهل بیت علیهم السلام قدمی برداشته اند، حین مجلس ترحیم و عزا صحیح است؟ آیا از نظر شکل و محتوا مجلس عزا و مجلس تجلیل یکسان است؟ آیا تا کنون در مجالس ترحیم، ختم و به طور کلی عزای نزدیکان و دوستان و آشنایان خود شاهد تجلیل از شخص  یا اشخاص خاصی بوده اید؟ اگر مشاهداتی داشته اید لطفا بیان فرمایید.

 

- آیا بدعت گلریزان که چند سالی است باب شده و در حال گسترش است در شبی که (قدسیان یکسر عزادار و سیه پوشیده اند) عمل پسندیده ای است؟ آیا ارادتمندانی که در خلوصشان به ساحت پاک معصومین علیهم السلام هیچ شکی نیست بهتر نیست هزینه هایی را که صرف خرید وسایل سرور آفرین به شکل خاص از قبیل گل، فشفشه، وسایل نور افشان و حتی آلات موسیقی در عزای پیامبر اکرم و امام حسن مجتبی و امام رضا علیهم السلام می کنند، صرف میلاد و جشن های این بزرگواران کنند تا مردم شهر شاهد سوت و کوری اعیاد این بزرگواران نباشند؟ بهتر این نیست که مجالس عزاداری طبق فرمایش همه بزرگان و آن طور که خود از قدیم در خاطر داریم به شکل سنتی و بدون بدعت های ویران گر باقی بماند؟ آیا اگر در مجالس عزای نزدیکان ما کسی مرتکب این گونه موارد شود (مثلا شخصی کنار تابوت پدر یا مادر ما اقدام به زدن فشفشه کند!) با او چه برخوردی خواهیم کرد؟ راستی زدن فشفشه در عزا به چه معناست؟ نماد چیست؟

اگر در مجالس تشییع جنازه و مجالس عزای نزدیکان خود تاکنون با مواردی از قبیل گلریزان، نورافشانی و هوا فرستادن فشفشه روبرو شده اید، لطفا مشاهدات خود را بیان فرمایید. (زدن فشفشه در بعضی دمام زنی ها در شب های سنگین و خاصی مثل شب تاسوعا و عاشورا  و روز تابوت گردانی حضرت رسول اکرم صلی الله و علیه وآله انجام می شود)

 

- آیا تا کنون به بررسی فرق هایی که در مجالس عزا و شادی وجود دارد پرداخته اید؟

- آیا تا کنون به فلسفه ی برگزاری عزاداری دقت کرده ایم؟ آیا فکر کرده ایم این گونه عزاداری ها چه قدر به فلسفه ی اصیل عزاداری نزدیک است؟ راستی فلسفه ی عزاداری چیست؟ مردم دنیا در عزاداری هایشان و در فصل اندوه و ماتم بزرگانشان چه می کنند؟

 

- آیا تا کنون با افرادی مواجه شده اید که اِعمال این گونه سلایق شخصی و بدعت ها را در نوع عزاداری سنتی برای اهل بیت علیهم السلام بر نمی تابند و این گونه مجالس را ترک می کنند و دیگر به مجالسی با این توصیفات قدم نمی گذارند؟

 

- اگر جلو این گونه برخوردهای سلیقه ای و بدعت هایی که به نام نوآوری وارد عرصه ی پاک عزاداری های پاکان عالم می شود، گرفته نشود آیا در آینده ای نزدیک، شاهد ظهور بدعت های مخرب تر دیگر نخواهیم شد؟ اگر برخورد با بدعت ها و گسترش آن ضروری است، این وظیفه مهم به عهده ی کدام نهاد است؟ آیا مردم هم نقشی می توانند داشته باشند؟

 

- پیشنهاد و وظیفه ی شما به عنوان یک فرد آگاه و منصف چیست؟ 



آمار سایت
تعداد بازدید ها: 52789